O onbeş yaşındaki Mehmet bize derki:
Şimdi olmasak da biz, bu vatan için değer ki,
Siper ettim gövdemi bu aziz vatan için,
Ben içemedim suyunu siz doya doya için.
**
Cevaben: Kardeşim üzülme, sil o gözyaşlarını,
Dimdik dursun başın, çatma kaşlarını,
Bu zafer tarihe altın harflerle yazıldı,
Mezarınız siz gitmeden, isimsiz kazıldı.
**
Şimdi görüyorum çok üzücü hadiseler,
Keşke dedikleri gibi, bizi örnek bilseler,
Omuz omuza kardeşce savunuldu bu vatan,
Sızlatma kemiklerini, üzülüyor bak atan.
**
Annem bana dedi ki: Koşa koşa gidesin,
Bu vatan toprağına sen de tohum ekesin,
Merak etme sakın sen ardında kalanı,
Sakın bırakmayasın öksüz bu şanlı vatanı.
**
Cevaben: Mehmedim, iyi ettin anneni dinledin,
Allah müjdeliyor ki cennetten bir yer edin,
Halimiz pek iyi değil zorlaşıyor hep hayat,
Senden ümidimiz o ki bizlere de eyle şefaat.
Ahmet Akyol, 2018